Simplified kidney dosimetry for [177Lu]PSMA-I&T therapy in castration-resistant prostate cancer
J. Jaspers, MBB; A.M. van den Berk, MBB; J.P. Esser, MD; F. Intema, MD, PhD; P. van Horssen, PhD
Department of Nuclear Medicine, Meander Medical Centre, Amersfoort
Introductie
Radionuclidetherapie met [177Lu]PSMA is een behandeloptie voor patiënten met een gemetastaseerd castratieresistent prostaatcarcinoom. De behandeling kan leiden tot een levensverlenging van enkele maanden met verbetering van de kwaliteit van leven (1). De toediening bestaat doorgaans uit een vaste dosis van 7,4 GBq, maximaal zes cycli, met een interval van zes weken. De directe bijwerkingen zijn beperkt. Een belangrijk nadeel van deze therapie is dat de dosisafgifte van het radiofarmacon niet beperkt blijft tot tumorcellen, maar ook plaatsvindt in onder andere de nieren, speekselklieren en het beenmerg (2,3).
Op de langere termijn kan dit leiden tot weefselschade en functieverlies. Met behulp van dosimetrie metingen kan de geabsorbeerde dosis in deze kritische organen worden gemonitord.
Dit vereist aanvullende post-therapie SPECT/CT scans op een gekalibreerde camera en analyse van de beelddata. De meting van de geabsorbeerde dosis in de nieren kan doorgaans eenvoudig worden uitgevoerd, doordat de nieren goed gedefinieerd zijn op de CT data.
Introduction
Repeated [177Lu]PSMA treatments can result in renal toxicity due to high kidney absorbed doses. As indications expand and treatment numbers increase, kidney dosimetry becomes increasingly relevant.
However, dosimetry is resource-intensive, requiring dedicated SPECT/CT scans and image analysis. This study evaluates dosimetry strategies with reduced post-treatment imaging while maintaining acceptable accuracy in absorbed kidney dose.
Methods
Dosimetric data from 101 patients receiving [177Lu]PSMAI&T were analysed. Inter-patient variability across treatment cycles was assessed, and longitudinal dose trends were evaluated in a subset of 40 patients who underwent at Least four consecutive treatment cycles. Based on these trends three simplified dosimetry methods, consisting of a single 24 hour post-treatment scan at only two or three cycles, were compared with the reference protocol which included a scan after each cycle.